دسته‌ها
پنوموکوک عفونت واکسیناسیون بزرگسالان

عفونت ریه از علایم تا درمان

عفونت ریه می تواند در اثر ویروس، باکتری و حتی گاهی قارچ ایجاد شود. یکی از شایع ترین انواع عفونت های ریه ذات الریه نامیده می شود. ذات الریه ، که بر کیسه های هوای کوچکتر ریه ها تأثیر می گذارد ، بیشتر در اثر باکتری های مسری ایجاد می شود ، اما می تواند در اثر ویروس نیز ایجاد شود. فرد پس از عطسه یا سرفه فرد آلوده و تنفس باکتری ها یا ویروس های او به این عفونت آلوده می شود.

عفونت های ریه چگونه بروز می‌کنند؟

هنگامی که لوله های بزرگ برونشی که هوا را به داخل ریه های شما می‌برند و از آن خارج می سازند بتوانند ریه های شما را آلوده کنند به آن برونشیت گفته می شود. برونشیت بیشتر از طریق ویروس ایجاد می شود تا باکتری.

ویروس ها همچنین می توانند به ریه ها یا معابر هوایی که به ریه ها می رسند حمله کنند. به این حالت برونشیولیت گفته می شود. برونشیولیت ویروسی بیشتر در نوزادان مشاهده می شود.

عفونت های ریه مانند ذات الریه معمولاً خفیف هستند، اما گاهی جدی هم می تواند باشد ، به خصوص برای افرادی که سیستم ایمنی ضعیف شده یا شرایط مزمنی مانند بیماری انسداد مزمن ریوی (COPD) دارند.

علائم ابتلا به عفونت ریه

علائم عفونت ریه از خفیف تا شدید متفاوت است. بروز علائم و شدت آنها به عوامل مختلفی از جمله سن شما، سلامتی عمومی بدن و اینکه آیا این بیماری توسط ویروس ، باکتری یا قارچ ایجاد شده باشد بستگی دارد. علائم ممکن است شبیه به سرماخوردگی یا آنفولانزا باشد ، اما تمایل به ماندگاری بیشتر دارند.

اگر مبتلا به عفونت ریه هستید ، شایع ترین علائمی که انتظار دارید موارد زیر هستند:

۱- سرفه ای که مخاط غلیظی ایجاد می کند

سرفه کمک می کند تا بدن شما از مخاطی که بر اثر التهاب راه های هوایی و ریه ها ایجاد می شود ، خلاص شود. همچنین، این مخاط ممکن است حاوی خون باشند.

وقتی شما مبتلا به برونشیت یا ذات الریه می شوید ، ممکن است سرفه ای ایجاد کنید که مخاطی ضخیم داشته باشد و ممکن است رنگ آن هم مشخص باشد. از جمله:

شفاف

سفید

سبز

زرد مایل به خاکستری

حتی بعد از بهبود علائم، سرفه می تواند تا چندین هفته بماند.

۲- درد تیز و سوزاننده قفسه سینه

درد قفسه سینه که در اثر عفونت ریه ایجاد می شود ، اغلب به صورت دردی تیز یا سوزاننده توصیف می شود. در هنگام سرفه یا نفس کشیدن عمیق ، درد قفسه سینه بدتر می شود. گاهی اوقات دردهای شدید می تواند در قسمت میانی بدن تا پشت کمر شما احساس شود.

۳- تب

هنگامی که بدن شما سعی در مقابله با عفونت دارد ، تب ایجاد می شود. دمای معمولی بدن معمولاً در حدود ۹۸٫۶ درجه فارنهایت (۳۷ درجه سانتی گراد) است.

اگر عفونت باکتریایی ریه دارید ، تب شما ممکن است به اندازه ۱۰۵ درجه فارنهایت (۴۰٫۵ درجه سانتیگراد) که خطرناک است افزایش یابد.

هر تب بالا بالای ۱۰۲ درجه فارنهایت (۳۸٫۹ درجه سانتیگراد) اغلب منجر به بسیاری از علائم دیگری از جمله موارد زیر می شود:

تعریق

لرز

دردهای عضلانی

کمبود آب بدن

سردرد

ضعف

اگر تب شما بالاتر از ۱۰۲ درجه فارنهایت (۳۸٫۹ درجه سانتیگراد) است یا بیش از سه روز ادامه پیدا کرده است باید به پزشک مراجعه کنید.

۴- درد بدن

عضلات و کمر شما ممکن است در هنگام ابتلا به عفونت ریه درد کند. به این عارضه میالژی گفته می شود. بعضی اوقات در عضلات شما التهاب ایجاد می شود که در صورت ابتلا به عفونت نیز می تواند به درد بدن منجر شود.

۵-  آبریزش بینی

آبریزش بینی و سایر علائم آنفلوانزا نظیر عطسه ، اغلب با عفونت ریه ای شبیه برونشیت همراه است.

۶-  تنگی نفس

تنگی نفس به این معنی است که احساس می کنید تنفس دشوار است یا نمی توانید نفس بکشید. اگر در تنفس مشکل دارید، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید.

۷- خستگی

معمولاً وقتی بدن شما با عفونت مبارزه می کند احساس تنبلی و خستگی می کنید. استراحت در این مدت بسیار مهم است.

۸- خس خس سینه

هنگام بازدم یا بیرون دادن نفس، ممکن است صدای سوت های پر صدا که به خس خس معروف است ، بشنوید. این حالت نتیجه باریک شدن مجاری هوایی یا التهاب است.

۹- کبود شدن رنگ پوست یا لب

به دلیل کمبود اکسیژن ممکن است رنگ لب یا ناخن های شما کمی به رنگ آبی متمایل شود.

۱۰- صداهای ترک خوردگی و یا خرخر در ریه ها

یکی از علائم حکایت از عفونت ریه ، صدای ترک خوردگی در انتهای ریه ها است ، که به عنوان  کراکل یا ترک های bibasilar نیز شناخته می شود. پزشک می تواند با استفاده از ابزاری به نام استتوسکوپ یا گوشی طبی این صداها را بشنود.

علل ابتلا به عفونت ریه

برونشیت ، ذات الریه و برونشیولیت ، سه نوع عفونت ریه هستند که معمولاً در اثر ویروس یا باکتری ایجاد می شوند.

شایع ترین میکروارگانیسم های مسئول برونشیت عبارتند از:

ویروس هایی مانند ویروس آنفولانزا یا ویروس سینسیتیال تنفسی (RSV)

باکتری هایی مانند مایکوپلاسما پنومونیه ، پنومونیه کلامیدیا و بوردتلاپرتوسیس

شایع ترین میکروارگانیسم های مسئول پنومونی عبارتند از:

باکتری هایی مانند استرپتوکوک پنومونی (شایع ترین) ، آنفولانزای هموفیلوس و مایکوپلاسما پنومونیه

ویروس هایی مانند ویروس آنفولانزا یا RSV

عفونت های ریه به ندرت می تواند توسط قارچ هایی مانند پنوموسیستیس جیرووسی،  آسپرژیلوس یا کپسولاتوم هیستوپلاسما ایجاد شوند.

عفونت قارچی ریه در افرادی که سیستم ایمنی سرکوب شده دارند بیشتر است؛ چه به دلیل بروز نوع خاصی از سرطان باشد یا ایدز یا مصرف داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی.

تشخیص عفونت ریه

ابتدا پزشک سابقه پزشکی شما راخواهد گرفت و در مورد علائم جسمی شما سؤال خواهد کرد. ممکن است از شما در مورد شغل ، مسافرت اخیر یا قرار گرفتن در معرض حیوانات سؤال شود. پزشک دمای بدن شما را اندازه گیری می کند و با یک استتوسکوپ به سینه شما گوش می دهد تا صداهای کراکل یا ترک خوردگی در ریه را بررسی کند.

روش های متداول دیگر برای تشخیص عفونت ریه عبارتند از:

تصویربرداری ، مانند رادیوگرافی قفسه سینه یا سی تی اسکن

اسپیرومتری ، ابزاری برای اندازه گیری میزان و سرعت فرو بردن هوا در ریه با هر نفس

پالس اکسی متری برای اندازه گیری میزان اکسیژن در خون شما

انجام آزمایش و نمونه برداری از مخاط یا ترشحات بینی

سواب گلو برای پاک سازی

شمارش کامل خون (CBC)

کشت خون

درمان عفونت ریه

معمولا برای پاکسازی  و از بین بردن عفونت باکتریایی نیاز به آنتی بیوتیک است. عفونت قارچی ریه به یک داروی ضد قارچ مانند کتوکونازول یا ووریکونازول نیاز دارد.

آنتی بیوتیک ها روی عفونت های ویروسی کار نمی کنند. در بیشتر مواقع ، باید صبر کنید تا بدن شما به تنهایی عفونت را از بین ببرد.

در ضمن ، می توانید به بدن خود در مقابل عفونت کمک کرده و خود را با داروهای زیر و مراقبت های خانگی راحت تر کنید:

استامینوفن یا ایبوپروفن مصرف کنید تا تب شما کاهش یابد

مقدار زیادی آب بنوشید

چای داغ را با عسل یا زنجبیل امتحان کنید

آب نمک غرغره کنید

تا حد امکان استراحت کنید

از رطوبت ساز برای ایجاد رطوبت در هوا استفاده کنید

تا زمانی که عفونت از بین برود آنتی بیوتیک مصرف کنید

برای عفونت های شدیدتر ریه ، ممکن است در طول بهبودی خود نیاز به ماندن در بیمارستان داشته باشید. در صورت مشکل در تنفس ، ممکن است در طی مدت اقامت آنتی بیوتیک ، مایعات داخل وریدی و تنفس درمانی دریافت کنید.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید

در صورت عدم درمان، عفونت ریه می تواند یک بیماری جدی به حساب بیاید. به طور کلی، اگر سرفه شما بیش از سه هفته طول بکشد ، یا در تنفس دچار مشکل هستید ، به پزشک مراجعه کنید.

تب بسته به سن شما می تواند معانی مختلفی داشته باشد. به طور کلی ، شما باید این دستورالعمل ها را دنبال کنید:

در نوزادان

اگر کودک شیرخوار شما جزو موارد زیر است، به پزشک مراجعه کنید:

نوزاد کمتر از ۳ ماه ، با دمای بدن بیش از ۱۰۰٫۴ درجه فارنهایت (۳۸ درجه سانتیگراد)

بین ۳ تا ۶ ماه ، با تب بالاتر از ۱۰۲ درجه فارنهایت (۳۸٫۹ درجه سانتیگراد) که به نظر می رسد بسیار تحریک پذیر ، بی حال یا ناراحت باشد

بین ۶ تا ۲۴ ماه ، با تب بیش از ۱۰۲ درجه فارنهایت (۳۸٫۹ درجه سانتیگراد) بیش از ۲۴ ساعت

در کودکان

اگر فرزندتان شرایط زیر را دارد، حتما به پزشک مراجعه کرد:

تب بالاتر از ۱۰۲٫۲ درجه فارنهایت (۳۸٫۹ درجه سانتیگراد) دارد

بی میل یا تحریک پذیر است ، به طور مکرر استفراغ می کند ، یا سردرد شدید دارد

بیش از سه روز تب داشت

یک بیماری پزشکی جدی دارد یا سیستم ایمنی بدن او به خطر افتاده است

اخیراً در یک کشور در حال توسعه بوده است

در بزرگسالان

اگر بزرگسال هستید و علائم زیر را دارید، باید به پزشک مراجعه کنید :

دمای بدن بیش از ۱۰۳ درجه فارنهایت (۳۹٫۴ درجه سانتیگراد) داشته باشید

بیش از سه روز تب داشتید

یک بیماری پزشکی جدی دارید یا سیستم ایمنی بدن شما به خطر افتاده است

اخیراً در یک کشور در حال توسعه بوده است

همچنین اگر تب شما با هر یک از علائم زیر همراه باشد، باید به نزدیکترین مرکز اورژانس مراجعه کنید و به دنبال معالجه اضطراری باشید یا در صورت بروز تب با هر یک از علائم زیر با پزشک خود تماس بگیرید:

سردرگمی ذهنی

در تنفس مشکل دارید

گرفتگی گردن

درد قفسه سینه

تشنج

استفراغ مداوم

بثورات غیرمعمول پوستی

توهم

گریه غیرقابل تحمل در کودکان

اگر سیستم ایمنی ضعیفی دارید و تب ، تنگی نفس یا سرفه ای که همراه با خون است امان شما را بریده ، فوراً به دنبال مراقبت های پزشکی باشید.

جلوگیری از ابتلا به عفونت ریه

نمی توان از همه عفونت های ریه جلوگیری کرد ، اما می توانید با نکات زیر خطر خود را به حداقل برسانید:

مرتباً دستان خود را بشویید

از تماس با صورت یا دهان خودداری کنید

از به اشتراک گذاشتن ظروف ، غذا یا نوشیدنی با افراد دیگر خودداری کنید

از قرار گرفتن در مکان های شلوغی که ویروس به راحتی پخش شود، خودداری کنید

سیگار نکشید

برای جلوگیری از ابتلا به آنفلوانزا هر ساله واکسن آنفولانزا بزنید

برای افرادی که بیشتر در معرض خطر هستند ، بهترین راه برای جلوگیری از ذات الریه باکتریایی که شایع ترین گونه باکتری است یکی از دو واکسن زیر خواهد بود:

واکسن کونژوگه پنوموکوکی PCV13

واکسن پلی ساکارید پنوموکوکی PPSV23

این واکسن ها برای افراد زیر توصیه می شود:

نوزادان

بزرگترها

افرادی که سیگار می کشند

کسانی که بیماری ها و عوارض جسمی مزمن دارند

عفونت ریه باعث علائمی مشابه سرماخوردگی یا آنفولانزا می شود ، اما ممکن است شدیدتر و به طور معمول طولانی تر باشد.

سیستم ایمنی بدن در مجموع قادر خواهد بود عفونت ریه ویروسی را با گذشت زمان از بین ببرد. از آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت های باکتریایی ریه استفاده می شود.

دکتر امیررضا بیک محمدی، متخصص بیماری های عفونی و گرمسیری، فوکال پوینت علمی کرونا و بیماری های عفونی

عضو انجمن علمی بیماری های عفونی ایران و پزشک متخصص بیمارستان 22 بهمن

جهت مشاوره آنلاین با پزشک اینجا کلیک کنید.

شماره تماس جهت اخذ نوبت: 05143219291 – 09300119077

دسته‌ها
پنوموکوک واکسیناسیون بزرگسالان

واکسیناسیون در بزرگسالان – قسمت دوم

در بخش اول مربوط به واکسیناسیون در افراد بزرگسال، به علل نیاز به واکسیناسیون و همچنین انحصاراً به واکسن آنفولانزا اشاره کردیم. در این بخش به سایر واکسیناسیون مورد نیاز در بزرگسالان می پردازیم.

واکسیناسیون می تواند افراد را از بسیاری از بیماری های عفونی مانند آنفولانزا، ذات الریه (پنومونی)، هرپس و زونا، پاپیلوم، سیاه سرفه، هپاتیت A و B ، و بسیاری از بیماری های دیگر ایمن نماید.

برای برخی از بیماریهای فوق هیچ درمانی وجود ندارد و یا در بعضی موارد، عوارض بیماری ها بسیار شدید و غیر قابل جبران می باشند.

ذات الریه یا پنومونی:

طبق آمار مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها، بیماری پنومونی و عوارض آن (از جمله مننژیت باکتریایی) سالانه بیش از 500,000 فرد را در امریکا گرفتار می نماید. گروه هایی که بیشتر در معرض بیماری پنومونی و عوارض آن (شامل بستری در بیمارستان و مرگ و میر ناشی از آن) می باشند افراد بالای 65 سال، و نیز افرادی که دارای بیماری های مزمن مانند بیماریهای قلبی و عروقی، بیماری های حاد تنفسی و دیابت می باشند. پنومونی هشتمین علت مرگ و میر در افراد بالای 65 سال در سال 2015 بوده است. این ارقام در گروه سنی بالای 75 سال، پنج برابر بیشتر است. هدف ما از نشر این مقاله بالا بردن آگاهی اقشار عمومی جامعه در ارتباط با نحوه پیشگیری از پنومونی و عوارض آن با بهره گیری از واکسیناسیون می باشد.

باکتری پنومونی Streptococcus Pneumoniae ، یک باکتری هوازی می باشد که می تواند سبب ایجاد گروهی از بیماری ها شامل سینوزیت و عفونت گوش میانی در ساده ترین فرم تا موارد مهاجم و خطرناک مانند ذات الریه، عفونت خون و مننژیت شود. تاکنون حدود 90 نوع از این باکتری شناخته شده است که حدود 35-30 درصد آنها می تواند سبب عفونت انسانی شود.

واکسیناسیون بزرگسالان ذات الریه یا پنومونی :

اولین واکسن پنومونی در امریکا در نوامبر 1977 تأیید شد که از ابتلا به 14 گونه باکتری پنومونی پیشگیری می کرد. امروزه واکسن موجود پنومونی می تواند حاوی 23 پلی ساکارید مربوط به 23 گونه مختلف باکتری پنومونی باشد که به نوموواکس Pneumovax ، PPSV23 شهرت دارد. در سال 2000 ، واکسن PCV13 که حاوی 13 پلی ساکارید مربوط به 13 گونه دیگر باکتری پنومونی است مورد تأیید FDA قرار گرفت .

نکات ایمنی مربوط به واکسن پنومونی :

واکسن پنومونی Pneumovax بطور کامل مطالعه و آزمایش شده است و واکسیناسیون در افراد بالای 2 سال کاملاً ایمن می باشد.عوارض ناشی از واکسیناسیون می تواند شامل عوارض موضعی تزریق مانند درد، حساسیت و تورم محل تزریق و همچنین عوارض عمومی شامل سر درد، درد عضلانی، خستگی و لرز باشد.

توصیه سازمان واکسیناسیون امریکا (ACIP):

افراد بالای 65 سال باید حداقل یک بار PPSV23 را دریافت کنند. اگر فردی قبل از 65 سالگی واکسن PPSV23 را دریافت نموده، توصیه می شود یک دوز دیگر PPSV23 را با فاصله 5 سال از واکسن قبلی بعد از 65 سالگی دریافت نماید.

همچنین توصیه می شود که افراد بالای 65 سال ابتدا یک دوز PCV13 و سپس یک دوز PPSV23 را یکسال بعد دریافت نمایند. اگر فردی یک دوز PPSV23 را بعد از 65 سالگی دریافت نماید، حائز اهمیت است که یک دوز PCV13 با فاصله یک سال بعد از PPSV23 تزریق شود. این فاصله زمانی کمک می کند که سطح آنتی بادی برعلیه باکتری پنومونی در بالاترین حد مورد انتظار باقی بماند.

زونا ( هرپس زوستر Herpes Zoster )

افزایش سن خطر برانگیختگی ویروس واریسلا را بالا می برد که بصورت زونا یا شینگل بروز می کند. افراد مسن دچار ویروس هرپس زوستر، عوارض و علائم شدیدتری را نشان می دهند. واکسیناسیون علیه ویروس هرپس زوستر ممکن است ریسک ابتلا به بیماری زوستر را کاهش ندهد ولی قطعاً عوارض ناشی از ویروس زونا که شامل عوارض عصبی و نورالژیک بوده و بسیار دردناک است را کاهش می دهد. دو نوع واکسن مورد تأیید برای بیماری زونا موجود است که شامل فرمول زنده ضعیف شده ویروس (ZVL- Attenuated Zoster Vaccine) و فرمول تهیه شده از بخش غیر زنده ویروس که بصورت نوترکیب تهیه می شود (RZV- Recombinant Zoster Vaccine) می باشد. طبق ACIP ، تزریق دو دوز از واکسن غیر زنده نوترکیب هرپس با فاصله 2 ماه از هم برای همه افراد بالای 50 سال توصیه می شود.

سیاه سرفه ( Pertussis )

واکسن سیاه سرفه یا پرتوزیس بخشی از واکسیناسیون رایج در کودکان می‌باشد. تحقیقات نشان می دهد که 10-5 سال بعد از آخرین واکسن پرتوزیس کودکان، اثر ایمنی واکسن در بدن افراد از بین می رود. بنابراین یک دوز واکسن بوستر Tdap برای همه بزرگسالان از جمله بالای 65 سال توصیه می شود.

 

دکتر امیررضا بیک محمدی، متخصص بیماری های عفونی و گرمسیری، فوکال پوینت علمی کرونا و بیماری های عفونی

عضو انجمن علمی بیماری های عفونی ایران و پزشک متخصص بیمارستان 22 بهمن

جهت مشاوره آنلاین با پزشک اینجا کلیک کنید.

شماره تماس جهت اخذ نوبت: 05143219291 – 09300119077

دسته‌ها
واکسیناسیون بزرگسالان

واکسیناسیون در بزرگسالان – قسمت اول

سیستم های بهداشتی همواره به دنبال بالا بردن سطح سلامت افراد جامعه و بهبود کیفیت زندگی به خصوص در دوران میانسالی و کهنسالی هستند. در این میان روش های پیشگیری از بیماری ها ( واکسیناسیون در بزرگسالان )، از موثرترین روشها برای این منظور می باشند. تا سال ۲۰۵۰، تخمین زده می شود که بیش از ۱/۲ میلیارد نفر در سراسر دنیا به بالای سن شصت سالگی خواهند رسید.

همچنین تعداد افراد بالای هشتاد سال نیز به طور قابل توجهی از ۱۲۵ میلیون در سال ۲۰۱۵، به ۴۳۴ میلیون نفر در سال ۲۰۵۰ خواهد رسید. پیشگیری از بیماری های عفونی و عوارض ناشی از آنها در افراد میانسال و کهنسال، کمک شایانی به بالا بردن کیفیت زندگی و سطح سلامت افراد جامعه خواهد کرد. در این میان، واکسیناسیون بر علیه بیماری های عفونی رایج و پرمخاطره، مهم ترین و موثرترین روش پیشگیری از بیماری های عفونی است.

چرا واکسیناسیون در بزرگسالان (در افراد میانسال و کهنسال) مهم است؟

افراد مسن بیشتر در معرض بیماری های عفونی و عوارض آنها هستند، زیرا با افزایش سن، واکنش سیستم ایمنی بدن نسبت به ویروسها و باکتریها کاهش می یابد. از سوی دیگر، با افزایش سن، شانس ابتلا به بیماری های مزمن مانند دیابت، فشار خون و بیماری های عروقی بیشتر می شود که خود شرایط مساعدتری را برای افزایش عوارض بیماری های عفونی به وجود می آورد. همچنین افراد مسن بیشتر در معرض عوارض ناشی از بیماری های قابل پیشگیری با واکسیناسیون (شامل طولانی شدن دوره بیماری، بستری در بیمارستان، ناتوانی های جسمی موقت یا دائمی و حتی مرگ) هستند.

واکسن های توصیه شده در سنین میانسالی و کهنسالی:

کمیته واکسیناسیون مرکز کنترل و پیشگیری بیماریها در آمریکا ( CDC )، واکسیناسیون علیه چهار بیماری مهم شامل انفلوانزا، ذات الریه (Pneumonia)، زونا (Herpes Zoster) و سیاه سرفه (Pertussis) را در افراد بالای ۵۰ سال توصیه می کند. در این مقاله به واکسن انفلوانزا می پردازیم و در آینده سایر واکسن های فوق را بررسی می کنیم.

انفلوانزا Influenza

افراد میانسال و کهنسال به علت داشتن بیماری های زمینه ای و تضعیف طبیعی سیستم ایمنی، بیشتر در معرض عوارض ویروس انفلوانزا هستند. طبق گزارش CDC، %۵۰ از موارد بستری در بیمارستان و ۶۴% از موارد مرگ و میر ناشی از بیماری انفلوانزا، مربوط به افراد بالای ۶۵ سال است که واکسن انفلوانزا را دریافت نکرده اند.

توصیه کمیته واکسیناسیون این مرکز، دریافت سالیانه یک دوز واکسن انفلوانزا با فرمول ویروس غیرفعال شده (Inactivated) برای تمام افراد بالای ۶۵ سال است. البته دریافت واکسن انفلوانزا برای همه سنین توصیه می شود، ولی در افراد بالای ۶۵ سال اهمیت بیشتری دارد. بهترین زمان دریافت واکسن نیز اواخر سپتامبر و اوایل اکتبر است، زیرا شیوع فصلی انفلوانزا معمولا از ماه اکتبر تا ماه می (سال بعد) می باشد.

عوارض واکسن انفلوانزا

عوارض ناشی از واکسن تزریقی انفلوانزا شامل عوارض محل تزریق ( قرمزی، حساسیت و ورم موضعی )، سردرد، تب خفیف، تهوع و درد عضلانی است که در مقایسه با عوارض جدی خود بیماری قابل اغماض می باشد.

انتخاب نوع واکسن برای جمعیت میانسال و کهنسال

واکسن با دوز بالا High Dose Influenza Vaccine در افراد میانسال توصیه می شود، زیرا پاسخ سیستم ایمنی با افزایش سن کاهش می یابد که دوز بالاتر واکسن می تواند بر این ضعف پاسخ ایمنی غلبه نماید. واکسن با دوز بالا، دارای ۴ برابر میزان آنتی ژن بیشتر در مقایسه با دوز استاندارد واکسن انفلوانزا است.

انواع واکسن های انفلوانزا

  1. واکسن تهیه شده از ویروس غیرفعال شده Influenza Vaccine, Inactivated
  2. واکسن تهیه شده از ویروس زنده ضعیف شده FluMist Quadrivalent
  3. واکسن نوترکیب انفلوانزا Flublok Quadrivalent Recombinant

*واکسن تهیه شده از ویروس زنده ضعیف شده در افراد بالای ۵۰ سال توصیه نمی شود.

ایمنی واکسن

اگرچه هیچ واکسنی بی خطر نیست، اما ویروس های استفاده شده در واکسن معمولی انفلوانزا (Hot Shot)، حاوی بخش غیرزنده و غیرفعال ویروس هستند که تنها سبب برانگیختگی سیستم ایمنی و ایجاد پادتن بر علیه ویروس می شوند و لذا خاصیت بیماریزایی ندارند. ویروسهای موجود در انواع دیگر واکسن حاوی ویروس زنده ضعیف شده (مانند قطره بینی واکسن انفلوانزا) نیز قدرت تکثیر ندارند و نمی توانند سبب بروز انفلوانزا شوند.

اگر بیماری انفلوانزا پس از تزریق واکسن مشاهده شود، مربوط به واکسن نیست، بلکه ویروس هم زمان یا قبل از تزریق واکسن وارد بدن فرد شده است. پس از واکسیناسیون هم امکان ابتلا به انفلوانزا وجود دارد، ولی بیماری بسیار ضعیف تر و با عوارض کمتری نمود خواهد کرد.
باید توجه داشت که علائمی مانند درد عضلانی، درد ناحیه تزریق و تب (که تحت عنوان “شبه انفلوانزا” نامیده می شوند)، عموما تا ۴۸ ساعت پس از دریافت واکسن گزارش می شوند. این عوارض ناشی از واکنش سیستم ایمنی به ورود واکسن به بدن است و نشانه خوبی از تحریک کافی سیستم ایمنی و به دنبال آن بالا رفتن میزان پادتن در بدن می باشد.
در بخش بعدی در مورد سایر واکسن های لازم برای افراد میانسال صحبت خواهیم کرد.

 

دکتر امیررضا بیک محمدی، متخصص بیماری های عفونی و گرمسیری، فوکال پوینت علمی کرونا و بیماری های عفونی

عضو انجمن علمی بیماری های عفونی ایران و پزشک متخصص بیمارستان 22 بهمن

جهت مشاوره آنلاین با پزشک اینجا کلیک کنید.

شماره تماس جهت اخذ نوبت: 05143219291 – 09300119077